Op een mooie zondag in maart zijn we onderweg naar Berchem, een deelgemeente van Antwerpen. Het is interlandweekend, maar in de lagere divisies wordt er wel gespeeld.

Berchem tegen Racing, is traditie tegen traditie. In de jaren 50 behoorden Berchem en Racing bij de top 3 van het Belgische voetbal. Vandaag de dag speelt deze topper zich af in vierde klasse B.

Berchem Sport beschikt over een prachtig traditioneel stadion dat stamt uit 1929, het Ludo Coeckstadion. Dit stadion is vernoemd naar het grootste talent dat begin jaren 70 bij Berchem Sport speelde.

Aan de zijkant van het stadion staat de kantine en daar is al vroeg erg druk en gezellig.

Zondagmiddag, vrienden, bier en voetbal. Veel beter gaat het niet worden!

De binnenkant van het stadion is prachtig. De staantribune met de stevige crash-barriers.

Alles ademt hier nostalgie...

Ondanks de verbouwing van deze tribune misstaat het zeker niet in dit stadion.

De adelaars kijken uit over het veld.

Het gehele sportcomplex (stadion, trainingsvelden, tennisbanen en drafbaan) wordt ook wel (op) het Rooi genoemd.

De twee supportersgroepen van Berchem en Racing staan naast elkaar op 1 tribune.

Het is 3 uur, tijd om te gaan voetballen.

Voor de rust was Racing Mechelen duidelijk de beste ploeg.

De achterkant van de tribune bestaat uit oude reclameborden. Dat is pas recycling!

In totaal waren er zo'n 2.000 bezoekers aanwezig. Dat is toch best veel voor een wedstrijd op dit niveau.

Uitzicht vanaf de tribune op de hoofdingang.

Bij rust staat het 0-1 en gaan wij even iets eten. Of... misschien maar niet?

In de tweede helft wordt Berchem Sport sterker en vlak voor tijd valt de verdiende gelijkmaker.

Feest bij de geel-zwarten...

En applaus voor de groen-witten.

Beide teams schieten eigenlijk niets op met dit gelijkspel, maar wij hebben een topmiddag gehad!

Nawoord: Aan het einde van het seizoen is Racing Mechelen kampioen geworden en gepromoveerd naar de derde klasse.